 |
|
|
|
Verhaalinfo
Bevrijding van Brugge (Alfons Thys)
|
|
|
| Reporter |
Leen Hillewaert / Stefanie Vermeire |
| Verteller |
Alfons Thys |
| Datum van de opname |
17-11-2007 |
| Plaats van de opname |
thuis bij de verteller |
| Relatie tussen reporter en verteller |
familie |
| Duur van het verhaal |
2min 17.0000sec |
| Relatie van de verteller tot het verhaal |
zelf meegemaakt |
| Plaats waar het verhaal zich situeert |
Brugge |
| Precieze datering van het verhaal |
12 september 1944 |
| Periode waarin het varhaal zich situeert |
Tweede Wereldoorlog |
| Trefwoord (-en) |
Bevrijding, Feestelijkheden |
| Korte samenvatting van het verhaal |
Op alle manieren was de bevrijding in Brugge merkbaar. Ze hebben dit nooit meer beleefd hoe alle mensen zeer gelukkig op straat komen. Ook mensen die zich verstopt hadden tijdens de oorlog kwamen direct naar buiten. |
| Transcriptie |
Was het direct te merken dat Brugge bevrijd werd? Hoe?
Ja, op alle manieren.
vrije meningsuiting?
Ja natuurlijk nadien. De bedrijven… zoals de stad Brugge was omringd door prikkeldraad. Direct werden er mannen aangesteld om te dat te gaan verwijderen en zo.
Welk gevoel ervoer u?
Een beetje vrijheid, meer vrijheid. Alhoewel ik persoonlijk, ik heb de kant van de Duitsers niet gekozen tijdens de oorlog. Absoluut niet. Alhoewel ik heb een neef gehad die naar het Oostfront is geweest maar in grote families zitten er allerlei soorten mensen,. Dat was nochtans geen laffe mens. Ik heb geen slechte ervaring met Duitsers met wie ik persoonlijk gewerkt heb. Absoluut niet.
Wat was de overheersende sfeer in de stad?
Ja, ik zeg het, de mensen, iedereen jong en oud komt op straat.
gelukkig?
Ja natuurlijk. Dat hebben we nooit meer beleefd. De manier waarop er zoveel mensen op straat waren, eender waar. Dat is echt de stad: eerst de Markt, dan de zijstraten, de Steenstraat, de Smedenstraat. Vol, waarvan het volk kwam dat weet ik niet. Je moet weten dat er toen veel mensen vaandelvluchtig waren. Dit wil zeggen: ze werden verplicht tewerkgesteld, ze kwamen in verlof van Duitsland en ze moeten niet meer terug. Ze staken zich weg bij familie overal. E, als ze kwamen zoeken, de mensen zeiden niets, hij is weg. Versta je het? Deze kwamen ook op straat. Tijdens de oorlog mochten ze dat eten wat ze in huis kregen, dat weinig eten moesten ze delen met die mens die voortvluchtig was. Natuurlijk kwamen deze mensen direct op straat.
|
| Collectie/project |
Sint-Lodewijkscollege: bezetting en bevrijding in Brugge in WOII |
|
|
|
|
|
|
|
|
Over het project
back